یکشنبه چهاردهم اردیبهشت ۱۳۹۹ ساعت 23:22 توسط مهدی | 

کلّ گیتی نمانده در آن هیچ ظلمتی/

روشن گشتهِ زِ نورِ خورشیدِ پشتِ ابر

 

یارب باقیّ غیبت مولا به ما ببخش/

ما را دیگر برای ظهورش نمانده صبر

 

وقتی رسد زمان ظهور و قیامشان

شمشیرْ برکشیده تو خارج کنم ز قبر/

 

وقت ظهور،  کلّ خلایق کنند صلح/

همچون صلحِ آهو که شود او رفیق ببر

برچسب ها :

شعر